Zarejestruj organizację

Dodaj swoje koło lub organizację realizującą projekty naukowe...

Najlepsze
w 2017 roku

Uwaga! Nowa formuła konkursu od 2017r.

5 wskazówek dla pretendentów do nagród StRuNa 2016

Nie za mało ani nie za dużo informacji
Najczęstszym powodem odrzucenia zgłoszenia jest brak wystarczającej liczby informacji, aby jury konkursu mogło wydać werdykt. Nawet przy opisie projektów krótkookresowych i prostych od strony organizacyjnej autorom wniosków zdarza się zapomnieć o wskazaniu, ile osób było zaangażowanych w realizację przedsięwzięcia, jaka była rola opiekuna naukowego, a jaka członków organizacji. Przy projektach złożonych autorzy zapominają wymienić wszystkie podmioty zaangażowane w realizację projektu (ze wskazaniem, kto był głównym organizatorem, a kto wspierającym), czym zajmowali się studenci i doktoranci, a czym kadra uczelni. Przy projektach międzynarodowych często brakuje wskazania, ile osób z zagranicy brało w nich udział, z jakich krajów pochodziły, jakie miały zadania. Drugą skrajnością jest zasypywanie jury niepotrzebnymi informacjami, niezwiązanymi z przebiegiem projektu. Zgłoszenie musi być treściwe, skupiać się na istotnych argumentach za przyznaniem nagrody. Wklejenie do wniosku obszernych fragmentów rocznego sprawozdania z działalności organizacji jest najkrótszą drogą do dyskwalifikacji z powodu odbiegania zgłoszenia od tematu konkursu. Nie można również liczyć na to, że na wczesnym etapie konkursu, gdy zgłoszenia mogą być liczone w setkach, jury zatrzyma się na godzinę przy jednym zgłoszeniu, aby przeglądać zawartość płyt z mnóstwem grafik mniej lub bardziej powiązanych z tematem zgłoszenia. Materiał na konkurs musi być dobrze wyselekcjonowany, a ewentualne pliki dołączone do zgłoszenia mogą być tylko w liczbie i rozmiarach wskazanych w regulaminie.

Załączniki – częściej tak niż nie
Załączniki nie są obowiązkowe, ale w pewnych sytuacjach są konieczne, np. gdy głównym elementem projektu jest przygotowanie publikacji. Większość projektów nagrodzonych w ostatnich latach była udokumentowana załącznikami, co pokazuje, że jury często się nimi posiłkuje. Warto pamiętać, że umieszczenie informacji o organizacji oraz o jej projektach w bazie StRuNa na stronie struna.edu.pl jest nie tylko elementem formalnym koniecznym do uznania zgłoszenia konkursowego. Wprowadzone do bazy informacje są dla jury tak samo ważne jak załącznik do zgłoszenia. Jeżeli w organizacji zachodzą zmiany, trzeba w bazie uaktualnić informacje o osobach ją reprezentujących i o prowadzonej działalności jeszcze przed wysłaniem zgłoszenia. Nie sposób stworzyć jednej zasady, która będzie mówiła, kiedy lepiej dostarczyć jury załączniki papierowe, a kiedy elektroniczne. Pewne sytuacje są jednak oczywiste – publikacje ilustrowane lepiej wysłać pocztą tradycyjną, bo plik może dużo ważyć, wielkie plakaty konferencyjne można przed wysłaniem zminiaturyzować, opinie wystawione w innych językach niż polski i angielski powinny być przetłumaczone itd. Link umieszczony w zgłoszeniu nie jest traktowany jako załącznik. Członek jury nie ma obowiązku z niego korzystać. Trzeba pamiętać, że każdy z jurorów ma do przejrzenia od kilkunastu do kilkaset załączników, a całe jury – z pewnością kilka tysięcy. Zdecydowanie rozsądniej jest podawać im samo sedno projektu.

Lepiej wcześniej niż za późno
Nie można spóźnić się z przesłaniem zgłoszenia. To najbardziej banalna rada, ale we wszystkich edycjach konkursu zdarzały się organizacje, które zwlekały z wysłaniem zgłoszenia do ostatniej godziny, po czym kliknęły „wyślij” tuż po nieprzekraczalnym terminie przesyłania zgłoszeń. Jeszcze częściej zdarzało się, że pretendenci do nagród wysyłali na czas zgłoszenie, ale załączniki do niego już po terminie, co też było powodem dyskwalifikacji. Warto gromadzić na bieżąco potrzebne do zgłoszenia dokumenty, liczby i zdjęcia, bo ostatni możliwy dzień na to przeznaczony może okazać się zbyt krótki. Między 1 października 2015 a 30 września 2016 r. nie musiał być zrealizowany cały projekt, ale przynajmniej jego istotna część. Jeżeli na przykład w roku 2017 (do 7. edycji StRuNy) będzie zgłoszone przedsięwzięcie, które faktycznie było zrealizowane w roku akademickim (2015-2016), a po 1 października 2016 r. miało miejsce tylko złożenie sprawozdania i „promocja efektów projektu”, to zgłoszenie zostanie odrzucone z powodów formalnych jako przesłane do niewłaściwej edycji.

Lepiej być skromnym, niż koloryzować
Za wyborem zgłoszenia do nagrody powinny przemawiać twarde fakty: liczby, cytowania, nagrody, opinie, rekomendacje, publikacje, filmy, zdjęcia, konstrukcje, prezentacje. Jury zastrzega sobie możliwość kontaktowania się z autorem wniosku na każdym etapie postępowania, jeżeli w opisie zgłoszenia znajdują się niejasności. Zatajenie udziału w przedsięwzięciu innych organizacji lub osób, które miały istotny wpływ na jego przebieg, a nie były ani studentami, ani doktorantami, może oznaczać wykluczenie podmiotu z udziału w konkursie na trzy lata. Również inne sposoby „podpompowania” roli organizacji w realizacji przedsięwzięcia mogą zakończyć się dyskwalifikacją roczną, dwuletnią lub trzyletnią.

Nie nazwa decyduje, ale sedno tematu
Konkurs StRuNa ma charakter naukowy. Szkoda czasu na przygotowywanie zgłoszeń, jeżeli dotyczą one projektów, które mają charakter popularyzatorski, podróżniczy czy integracyjny. Lektura samych tytułów projektów zgłaszanych w poprzednich latach może wprowadzać w błąd. Zdarzało się, że za lekkimi, chwytliwymi tytułami przedsięwzięć krył się poważny ciężar gatunkowy i odwrotnie – za szumnymi nazwami była miałka treść i nikły wkład w rozwój nauki. Zdecydowanie poza czytaniem o historii konkursu zalecane jest zapoznanie się z wymogami regulaminowymi. Natomiast przejrzenie listy dotychczasowych laureatów w połączeniu z treścią regulaminu przypomina o sednie tego konkursu – nie skala przedsięwzięcia jest tu najważniejsza, ale oryginalność oraz adekwatność zaangażowanych środków i liczby członków do osiągniętych efektów naukowych. Dlatego wśród zwycięzców konkursu są zarówno wielkie towarzystwa naukowe składające się z kilku sekcji, jak i małe trzyosobowe koła, które potrafiły do maksimum wykorzystać posiadany potencjał.